Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Ένα τέλος είναι μια καινούρια αρχή?

Καλημέρα να πω? Καλησπέρα? Καλό μήνα? Καλή άνοιξη? 

Δε ξέρω...

Έλειψα ξανά, το ξέρω. Εγώ και o George R.R Martin γράφουμε τις συνέχειες τόσο αργά... Λοιπόν εάν δε θυμόσαστε τίποτα κάντε ένα flashback εδώ και εδώ και επανέρχεστε. 



Επεισόδιο 3: Το τέλος ή η αρχή?

Την επόμενη μέρα ξύπνησα από τον ειδοποίηση του μηνύματος που μόλις είχα λάβει στο κινητό μου. Ήταν πάλι η κοπέλα του Σταμάτη που με ρώταγε εάν ήθελα να πάμε για καφέ το απόγευμα με τους γνωστούς άγνωστους. Εάν ήθελα? Μμμμ, είχα κανονίσει να πάω σε ένα πάρτυ με τη συγκάτοικο το βράδυ αλλά οκ θα πήγαινα για λίγο.Τραβάτε με και ας κλαίω. Όμως ο Θ μας είχε βγει κομματάκι πιο δύσκολος από ότι τον περιμέναμε. Οπότε έπρεπε να βγάλω τα μεγάλα όπλα από τη ντουλάπα.

Το απογευματάκι φόρεσα το μαγικό τζιν που δεν υπήρχε περίπτωση να του αντισταθεί κανείς και μια μπλούζα και πήγα για καφέ. Ήπιαμε το καφέ και οι τέσσερις και συζητούσαμε περί ανέμων και υδάτων. Μετά από κανά δίωρο ο Σταμάτης με τη Μαρία άρχισαν, όλως περιέργως, να βαριούνται οπότε πληρώσαμε και κινήσαμε να φύγουμε. Ο ιππότης Θ προθυμοποιήθηκε να με γυρίσει σπίτι. Στο δρόμο όμως με ρώτησε εάν ήθελα να πάμε για ένα ποτό. "Μμμ, δε ξέρω. Έχω κανονίσει να πάω σε ένα πάρτι το βράδυ. Καλά πάμε αλλά μην αργήσουμε", είπα κάνοντας για 10 μιλισεκόντ τη δύσκολη. 

Στο δρόμο μας βρήκαμε ένα μικρό και όμορφο μπαράκι με λίγους θαμώνες. Ενα μικρό τραπεζάκι στο βάθος ήταν λες και μας περίμενε καρτερικά. Μιλούσαμε , μιλούσαμε ώσπου ένιωσα το βλέμμα του να σταματάει στο τζιν μου (Magic Everywhere). Από εκεί και πέρα όλα ήταν μονόδρομος. Ένα πυροτέχνημα έσκασε στον ουρανό ενώ μια μπάντα με βιολιά από πλανόδιους μουσικούς μπήκε στο μαγαζί και γέμισε τον χώρο με την θεσπέσια μουσική της. Το μάτι του θόλωσε, το μυαλό του κυριεύτηκε, μαγεύτηκε και μια ανώτερη δύναμη τον έσπρωξε προς το μέρος μου και τότε έσκυψε και με φίλησε...

Όπως τα λέω έγιναν.

Μια άλλη βερσιόν της ιστορίας είναι ότι στο δρόμο μας βρήκαμε ένα άκυρο μπαράκι, παρκάραμε και καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι. Αρχίσαμε να μιλάμε και ο Θ  έπαιζε νευρικά με τον αναπτήρα του όλη την ώρα. Σαν να μη ξέρει που να βάλει τα χέρια του. Σαν να θέλει να κάνει ΤΗΝ κίνηση αλλά να κολλάει. Εκείνη την ώρα μπαίνει στο μπαράκι μια τύπισσα από τα παραμύθια. Μαλλί ξασμένο ξανθό και γούνα λεοπάρ. "Τσέκαρε την τύπισσα που μόλις μπήκε" του λέω λες και μίλαγα στον χρόνια κολλητό μου. "Γιατί σχολιάζεις τον κόσμο?" μου λέει και σκύβει και με φιλάει ενώ συνεχίζει να κρατάει τον αναπτήρα. Μετά από ένα φιλί που δε ξέρω πόσο κράτησε του λέω "μπορείς να αφήσεις τον αναπτήρα άμα θες". Τι το θελα? Μετά μετέφερε όλη του τη νευρικότητα στο μαγικό μου τζιν. Το τζιν αυτό είχε ένα μπαλωματάκι (σχέδιο) στο δεξί του μπούτι. Ο Θ από την νευρικότητα του το πείραζε όλη την ώρα. Όταν φύγαμε από το μαγαζί το τζιν αυτό είχε μια τρύπα στο δεξί του μπούτι. Μια τρύπα που προκάλεσε άπειρα εγκεφαλικά στη γιαγιά μου κάθε φορά που με έβλεπε να συνεχίζω να το φοράω.

Τώρα διαλέξτε εσείς ποια βερσιόν είναι η αληθινή!

Η ώρα όμως είχε περάσει και εγώ έπρεπε να πάω και στο πάρτι. Ποιο? Α ναι. Το πάρτι. που έστησα την συγκάτοικο όλο το βράδυ να με περιμένει γιατί είχε κλείσει το κινητό μου και δε με έβρισκε να με ρωτήσει εάν τελικά θα πάω. Το πάρτι που με περίμενε μέχρι τις 4 χωρίς να ξέρει κανέναν. Το πάρτι που τελικά δεν πήγα.

Από εκεί και πέρα ξέρετε πώς εξελίχθηκε η ιστορία. Είμαστε μαζί 7,5 χρόνια τώρα. Χωρίς να είναι πάντα ρόδινα. Μας πήρε καιρό να μάθουμε ο ένας τον άλλον .Εγώ δεν είχα μάθει να λειτουργώ μέσα σε σχέση και ο Θ δεν είχε αντιμετωπίσει ξανά κάποια που να μην έχει, ας το πούμε έτσι, τις γυναικείες ανασφάλειες. Είχα μάθει να λειτουργώ λίγο πιο αντρικά και αυτό κάπου τρομάζει. Στο τέλος όμως ξεπερνούσαμε όποιες δυσκολίες και εμπόδια βάζαμε οι ίδιοι στη σχέση μας γιατί στο κάτω κάτω θέλαμε να είμαστε μαζί και μάλλον μόνο αυτό μετράει...


Τέλος ανασκόπησης! Αρχή νέων επεισοδίων με real time εξομολογήσεις!



26 σχόλια:

  1. Ουφ επιτέλους!
    Κρατώ και τις δυο βερσιόν! Μου άρεσαν και οι δυο βρε! Αφού!
    Σημασία έχει το μετά εξάλλου!

    Κρατήσετε παιδιά γιατί κι εγώ έζησα μαγικά αλλά μετά από 16 χρόνια ξέφτισε! ☺
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ax βρε Αριστεα δύσκολο είναι να κρατήσεις!!! Το εύχομαι όσο τίποτα αλλά κατανοώ και τη δυσκολία!

      Πάντως το σημαντικό είναι να είσαι καλα. Με, χωρίς είναι άνευ σημασίας!

      Διαγραφή
  2. Η Αριστέα ειναι για να σου δίνει κουράγιο χαχαχαχα
    κουραγιο θα σου δωσω εγω που δεν εχω προβλήματα!Τον Θ και τα μάτια σου ,γιατι μου φαίνεται ευαισθητούλης και απο αυτο ξεκινουν τα προβλήματα....τάδε έφη η Γιωσαφάτ!
    Καλή αρχή ,περιμένουμε εναγωνίως τις εξομολογήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχαχαχα Νάσια ήρθα να δω τι έγραψα γιατί είχα ξεχάσει στο μεταξύ!
      Ρε λίγο το έχεις αυτό που έχω με τον πρώην; Να μέχρι πριν 20 λεπτά μιλούσαμε και λέγαμε πόσο αγαπιόμαστε ! Κι έχουν περάσει 11 χρόνια 3 μήνες και κάτι μέρες λιανά!

      αυτό είναι σχέση που κρατάει στο χρόνο☺

      σορρυ για την παρέμβαση!

      Διαγραφή
    2. Νάσια είναι από αυτούς τους ευαίσθητους που δε θέλουν να τους λες ευαίσθητους αλλά πώς να το κάνουμε είναι ευαίσθητος!Με εξοργίζει γιατί κάνει εμένα να φαίνομαι ακόμα πιο αναίσθητη από ότι είμαι...

      Airis η δική σας περίπτωση είναι πολύ σοβαρή!!!!

      Διαγραφή
  3. Μα να είδες, ρε πουλάκι μου ;;; Δεν υπάρχουν πολύ πιο όμορφα και δημιουργικά πράγματα να κάνεις απ' το να στρώνεις το κρεβάτι σου ;;; Όπως να γράφεις αναρτήσεις στο μπλογκ π.χ.; Ή να εκμεταλλεύεσαι ποικιλλοτρόπως το γεγονός ότι το κρεββάτι είναι ξέστρωτο ; ;-)

    Φιλιά Πολλά !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. θα πιάσετε κορέους ομαδικώς!

      Διαγραφή
    2. Αγγελική μπορώ να σου απαριθμήσω 1000000 πράγματα που είναι απείρως πιο δημιουργικά από το στρώσιμο του κρεβατιου!!!

      Νασια αυτό με τους κορέους είναι ψέμα! Ποτε δεν έχω δει... Και με απειλει χροοοοόνια τωρα η μαμά μου!

      Διαγραφή
  4. μου έεεεεεελειψαααααααααν οι αναρτήσεις σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χριστινάκι, όλα καλά! Και φρόντισε να εμφανίζεσαι πιο συχνά, να μαθαίνουμε κι εμείς κάνα..κοινωνικό γεγονότο (κουτσομπολιό το λένε οι κακοπροαίρετοι!) Φιλιά πολλά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε όχι δεν είναι κίτρινο το μπλοκ μου... Σε παρακαλω!!!! Λογοτεχνικό αριστούργημα είναι.

      Διαγραφή
  6. Μακαρι κοριτσι μου να θελετε παντα τοσο πολυ να ειστε μαζι ωστε να βρισκετε τον τροπο να τα παλευετε ολα! Πολυ μου αρεσε η φωτο στο τελος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλά είχα χάσει το δεύτερο μέρος....γιατί γράφεις κρυφά παιδάκι μου?...χαχα!!!
    Δεν ξέρω αν θα με πείτε ρομαντική ή αλλιώς, καλά πείτε με όπως θέλετε, μια κι εγώ πιστεύω πως όσα αξίζουν δεν τελειώνουν ποτέ...αν κάτι τέλειωσε είναι γιατί έμοιαζε να αξίζει, αλλά ήταν τενεκές ξεγάνωτος (και σε αυτές τις περιπτώσεις, ένας είναι πάντα ο τενεκές, απλά ο άλλος τον έβλεπε ως μάλαμα)...

    Σας εύχομαι (γιατί οι όποιες δυσκολίες, που ίσως ξεπροβάλλουν στον ανθόσπαρτο βίο που σας εύχομαι, ξεπερνιούνται όταν και οι δυο είναι μαλάματα) να είστε πάντα ερωτευμένοι (ω, ναι κι αυτός ανανεώνεται συνεχώς) και αγαπημένοι και να γεράσετε στο ίδιο μαξιλάρι...με την έννοια της μοιρασιάς αυτό, όχι να μην αγοράσετε άλλο...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε όχι και κρυφά.... Κάνω και αναρτηση στο fb Αμ πως?

      Αχ σε ευχαριστούμε πολύ!!! Μακάρι να τα καταφέρουμε όπως ακριβώς το λες... Αν και εμείς κοιμόμαστε ήδη σε ξεχωριστά μαξιλάρια. Λέει ότι δε μπορει να ανασάνει γιατί πνίγεται από τα μαλλιά μου... Ο υπερβολικός!

      Διαγραφή
  8. Δεν υπάρχει ζευγάρι που να τα έχει όλα ρόδινα στρωμένα στην πορεία του, και στην τελική στις δυσκολίες και στα προβλήματα φαίνεται ο άνθρωπος. Το μεγαλύτερο πρόβλημα προκύπτει όταν σταματήσει κάποιος να θέλει να είναι με τον άλλο.... Ολόψυχα σου εύχομαι κορίτσι μου να θέλετε για πολλά πολλά χρόνια :-)
    Όσο για τις εκδοχές..τις έδωσες τόσο ωραία και τις δύο που η κάθε μια έχει τη χάρη της. Εγώ αλλού θα μείνω τελικά, σ'αυτά τα θαυματουργικά jean's πω πω πω τι συμφορά...χαχαχαχχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεωρώ ότι τα περισσότερα προβλήματα τα έχεις στην αρχή! Γιατί τότε βράζεις από έρωτα, δε ξέρεις τον άλλον, κάθε φορά που σου λεει κα΄τι νομίζεις ότι θα χωρίσεις και γενικά πολύ δράμα!!

      Ενώ τώρα σου λέει κάτι, του λες ένα ας το διάολο και το επόμενο λεπτό ψάχνεις να βρεις τι θα παραγγείλεις να φάτε. Ουτε δράματα, ούτε μηνύματα μελό στα κινητά! Σούπερ!

      Διαγραφή
  9. Οποια κι αν ειναι η βερσιον μ αρεσει!! Κ μ αρεσει κ πολυ ο Θ γιατι αντιπροσωπευει τα αγορακια που (για μενα τουλ) εχουν να κανουν την πρωτη κινηση, η οποια δεν ειναι ευκολη και θελει θαρρος! (οταν σου αρεςει το κοριτσι κ νοιαζεσαι να παει καλα το θεμα). Καμαρωνω ομως και σενα που σαν κοριτσακι φροντισες να του δειξεις οτι ενδιαφερεσαι για να παρει κ αυτος το πρασινο φως!!! Αχ, τι ωραια! Μπραβο παιδια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ω ναι θέλει πολύ θάρρος αυτή η κίνηση και πάντα με εκνεύριζαν τα κοριτσάκια που τα περιμένουν όλα από τον άλλον. Οκ μαντάμ αλλά άναψε και εσύ το πράσινο φανάρι... Πώς θα προχωρήσει ο άλλος?

      Διαγραφή
  10. Αμα πήγαιναν όλα ρολόι από την αρχή, τότε κάτι δεν πήγαινε καλά! Αμα δεν διαφωνήσεις και δεν νιώσεις ότι βαράς τοίχο στη σχέση, εεεε, δεν θα πάρεις τη νοστιμάδα της! Πώς θα την χτίσεις, πάνω σε "ναι ναι μωρό μου, ναι ναι αγάπη μου, ναι ναι φως μου"; Όλοι νιώθουμε το ίδιο κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή; Τσου.

    Περιμένουμε νέες αναρτήσεις, κοπελιάαααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε άμα λες "ναι ναι μωρό μου, ναι ναι αγάπη μου, ναι ναι φως μου"; στην αρχή θα σε καβαλήσει και μετά δε πα να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο ... Τελείωσες! Στην αρχή φτιάχνονται οι σχέσεις και εκεί πρέπει να διεκδικείς. Το λάθος που κάνουμε όλοι είναι ότι στην αρχή φοβόμαστε μη χαλάσουμε τη σχέση και λέμε πολλά ναι. Αλλά μια σχέση που θέλει να κρατήσει θα κρατήσει και στα όχι.

      Διαγραφή
  11. Ό,τι κι αν έγινε εκείνο το βράδυ τελικά, όποια βερσιόν κι αν ισχύει, σημασία έχει ότι οδήγησε σε ένα μαγικό αποτέλεσμα!
    Να είστε πάντα μαζί και αγαπημένοι!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Όσο έχω καταλάβει τον Θ, η 2η βέρσιον είναι η αληθινή...την ξέρω, σχεδόν σαν να την έχω ζήσει κι εγώ ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή