Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

Εύχομαι για το 2013...

Καλή Χρονιά για ένα δημιουργικό και ευτυχισμένο 2013!!

Το μόνο που εύχομαι για τη νέα χρονιά είναι να μου φέρει την ψυχική ηρεμία, την ελπίδα και τη σιγουριά που το 2012 έτσι εύκολα μου στέρησε! Το 2012 ήταν μια δύσκολη χρονιά για εμένα. Όχι για τους λόγους που πολλοί από εσάς ίσως την θεωρήσατε δύσκολη. Δεν απολύθηκα, ούτε έχασα κάποιον δικό μου αλλά πιέστηκα ψυχολογικά. Ένιωσα ότι η  τρέλα με την λογική χωρίζονται με  μια πολύ λεπτή κλωστούλα που είναι πολύ εύκολο να κοπεί. Ένιωσα ότι η κατάθλιψη δεν είναι κάτι μακρινό αλλά παραμονεύει πίσω από τη πόρτα. Και το χειρότερο συνειδητοποίησα ότι μάλλον είμαι επηρρεπής σε αυτήν λόγω κληρονομικότητας.

Είμαι κλειστή σαν άνθρωπος. Δείχνω ανοιχτή αλλά κατά βάθος είμαι κλειστή. Όταν κάποιος πάει να με πλησιάσει περισσότερο από ότι εγώ επιτρέπω, υψώνω έναν τοίχο και τον κρατάω απ' έξω. Από μικρή αυτό έκανα. Δεν ήθελα να μιλάω πουθενά για τα προβλήματα μου. Νόμιζα πως εάν τα έθαβα , εάν έκανα πως δεν τα βλέπω τότε αυτά θα εξαφανιζόταν. Μου ήταν πολύ δύσκολο να μιλήσω σε φίλους για ένα πρόβλημα μου ακόμα και για κάτι χαζό, τύπου γκόμενος. Ήθελα να δίνω την εντύπωση σε όλους ότι είμαι καλά. Δεν ήθελα κανέναν να με λυπάται. Πίστευα ότι ένα πρόβλημα μπορώ να το ξεπεράσω πιο εύκολα όταν δεν έχω τους άλλους να προσπαθούν να με παρηγορήσουν, θυμίζοντας το μου ξανά και ξανά. Το κακό βέβαια με αυτό τον τρόπο αντιμετώπισης προβλημάτων είναι ότι δε ξεπερνάς τα προβλήματα απλά τα συσσωρεύεις. Ε, το 2012 ήταν η χρονιά που ξεχείλισε το ποτήρι.

Δεν ήταν μόνο η σχέση μου με τον Θ που δοκιμάστηκε το 2012 αλλά και εγώ. Μπερδεύτηκα μέσα στις σκέψεις μου. Χάθηκα σε σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού μου. Τόσο σκοτεινά που δεν έβλεπα πουθενά φως. Το μόνο που ήθελα ήταν να ουρλιάξω, να δώσω μια κλωτσιά και να πάνε όλα στο διάολο. Αλλά γιατί? Ακόμα δεν έχω απαντήσει σε αυτό. Τι με έκανε να τα δω όλα αλλιώς. Τι με έκανε να τα βλέπω όλα μαύρα. Έβλεπα ανθρώπους να γελούν, να ονειρεύονται και αναρωτιόμουν πώς μπορούν. Γιατί αυτοί είναι χαρούμενοι και εγώ όχι.  Τι φταίει? Γιατί εγώ δε μπορώ να είμαι ευχαριστημένη με τίποτα.

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με καυγάδες. Οι γονείς μου δεν τα βρίσκανε, αργότερα είχαν να αντιμετωπίσουν και διάφορα προβλήματα που προέκυψαν με τα αδέρφια μου και εγώ μεγάλωνα προσπαθώντας να μη δημιουργήσω άλλα προβλήματα. Να μην τους στεναχωρήσω άλλο. Τώρα που το σκέφτομαι όλες μου οι επιλογές γυρνούσαν γύρω από αυτό. Να μην κάνω κάτι που θα τους στεναχωρήσει. Ήθελα να ξέρουν ότι για μένα δεν πρέπει να ανυσηχούν, ότι είμαι "απροβλημάτιστη". Οτι όλα μου πηγαίνουν καλά. Ακόμα και το καλοκαίρι που χωρίσαμε με τον Θ δεν το είπα στον πατέρα μου για να μην τον στεναχωρήσω. Σε όλο αυτό το ψυχολογικό πατατράκ ήρθε να προστεθεί ότι εκείνοι νιώθαν ότι σε μένα μπορούν να βρουν παρηγοριά. Μου λέγαν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν με τα αδέρφια μου, μου λέγαν τα παράπονα που είχαν ο ένας για τον άλλον. Ενιωσα ότι δε μπορώ να σηκώσω άλλα προβλήματα. Οτι ως εδώ ήταν, μπούχτισα. Βαρέθηκα να προσπαθώ βρω λύσεις σε αδιέξοδα που οι ίδιοι δε θέλανε να προσπεράσουν και τους το είπα. Η μητέρα μου μου ζήτησε συγνώμη και μου είπε ότι δεν είχε καταλάβει πόσο πολύ με πιέζει.

Αλλά για μένα δεν αλλάζει κάτι. Το βλέπω στα μάτια τους ότι δεν είναι καλά και αυτό με σταναχωρεί.Θα ήθελα πολύ να έχω μεγαλώσει σε μια από αυτές τις οικογένειες που όλοι είναι αγαπημένοι, που κανείς δεν πιέζει κανέναν. Να νιώθω ότι είναι ευτυχισμένοι και ότι δεν περιμένουν από εμένα τη χαρά. Νιώθω την  ευθύνη ότι πρέπει να τους κάνω χαρούμενους. Και αυτό με τσακίζει! Ισως αυτός είναι ο λόγος που φοβήθηκα με τον επικείμενο γάμο μου με τον Θ. Θέλω όταν κάνω οικογένεια να μην έχει καμία σχέση με την οικογένεια που μεγάλωσα εγώ. Με τον Θ τσακωνόμασταν συχνά παλιά. Δε γίνεται να κάνω οικογένεια με κάποιον που τσακώνομαι. Οκ, τώρα είμαστε μόνοι μας και τα βρίσκουμε  αλλά εαν έχουμε παιδιά τι θα γίνει. Δε θα το επιτρέψω να τσακωνόμαστε! Ευτυχώς τώρα είμαστε καλά. Το προσπαθούμε και οι δύο και ελπίζω όλα να γίνουν όπως πριν. Σαν να μην υπήρχε το καταραμένο 2012.

Αυτή η ανάρτηση ξεκίνησε ως κάτι άλλο, σαν μια απλή ευχή για το 2013. Ούτε που ξέρω πως κατέληξα να μιλάω για όλα αυτά. Δε ξέρω καν τι νόημα βγάζουν και εάν βγάζουν σε κάποιον που δε με ξέρει. Παρόλ' αυτά θα κλείσω όπως ξεκίνησα με μια ευχή. Με την ευχή το 2013 να είμαι ευτυχισμένη! Πραγματικά, χωρίς προσποιήσεις...


26 σχόλια:

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχομαι λοιπον να εισαι ευτυχισμενη οχι μονο για το 13 αλλα για το υπολοιπο της ζωης σου!
    Αν μου επιτρεπεις μια συμβουλη να σου δωσω..κοιτα τα θελω σου,μιλα για τα θελω σου,για τα συναισθηματα σου και μην φοβασαι, αν θελουν να τα νιωσουν και να σεχουν στη ζωη τους θα ειναι εκει για σενα!Να προσεχεις τον εαυτο σου και να του προσφερεις την ηρεμια που του αξιζει αλλιως δεν θα μπορεις να εισαι ουτε με τους γυρω σου καλα!
    Καλη χρονια με ηρεμια και γαληνη στην ψυχη σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!! Γαλήνη. Αυτή είναι η λέξη που έψαχνα.

      Διαγραφή
  3. συνονόματη σου εύχομαι το 2013 να είναι όπως ακριβώς το έχεις ονειρευτεί.
    καλή και όμορφη χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ!! Το ευχομαι και το ελπίζω.. Πάντως θα προσπαθήσω όσο μπορώ για να γίνει όσο πιο κοντά γίνεται σε αυτό που έχω ονειρευτεί!

      Διαγραφή
  4. Όσο διάβαζα την ανάρτηση νόμιζα οτι καποιο λάθος έχει γίνει και διαβάζω εμένα. Και δεν είσαι η πρώτη που το παθαίνω αυτό..πολύς κόσμος το 2012 ένιωσε να βρίσκεται σε εναν χαμό μέσα του.. θέλω να πιστεύω οτι το 2013 θα μας φέρει ηρεμία και ευτυχία σε όλους μας. Τουλάχιστον έτσι νιώθω απο την στιγμή που άλλαξε η χρονιά! Να είσαι πάντα καλά και να μην αγχώνεσαι..όλα βρίσκουν τον δρόμο τους κάποια στιγμή!! Πολλά φιλάκια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα διαβάσει μια ανάρτηση σου και σου το είχα πει και τότε ότι ήταν σαν να με διαβάζω... Κάνουμε τα ίδια λάθη στο πως χειριζόμαστε τα προβλήματα μας!

      Ευχομαι η αλλαγή που νιώθεις να συνεχιστεί και για τις υπόλοιπες 357 μέρες!

      Διαγραφή
    2. Ξέχασα να σημειώσω.. θεωρώ πώς ένας άνθρωπος κλειστός δεν θα επέλεγε να γράψει μπλογκ.. πιστεύω οτι η επιλογή σου αυτή είναι μια κίνηση να αλλάξεις αυτό που είσαι, να ανοιχτείς όσο μπορείς. Ίσως σε τρομάζει περισσότερο όταν ανοίγεσαι σε δικούς σου ανθρώπους. Δεν κατακρίνω το οτι γράφεις, ίσα ίσα το θεωρώ υπέροχο.Όποιος μπορεί να γράφει και να εκφράζεται είναι ικανός και για πολλά άλλα.. πολλά φιλάκια!!

      Διαγραφή
    3. Καλησπέρα!!Συμφωνώ με τη Meli Kanella!
      Tο γεγονός οτι έχεις ενα μπλογκ που σε βοηθάει να εξωτερικεύεις όλα εκείνα που σε απασχολούν και να μοιράζεσαι τις εμπειρίες και τις ιδέες σου,είναι πολύ θετικό.Όλοι να θυμάσαι οτι έχουμε τα προβλήματα μας.Άλλοι μεγαλύτερα,άλλοι μικρότερα.Μα μη θάβεις τα δικά σου.Ο πόνος μικραίνει όταν τον μοιράζεσαι.Χάνει κομμάτι απο τη δύναμη του.Και αν δεν έχεις σε ποιόν να τον πεις,άνοιξε το μπλογκ σου..Εμείς εδω όλοι,δεν θα σε κρίνουμε,ούτε θα σε κατακρίνουμε.Όλοι μια παρέα είμαστε..Για να βοηθήσουμε και να βοηθηθούμε..Ξέρεις και εγω πόσες φορές πήρα δύναμη απο τα γραφόμενα μου;Απο τις συμβουλές που μου έδωσαν ''άγνωστοι''μου;
      Γιαυτό σου λέω,φίλη μου!
      Το μοτο μου;''Ολοι για εναν και ενας για όλους''!!

      υ.γ.όποτε θελήσεις,γράψε μου:mystickland@hotmail.gr
      Να είσαι πάντα καλά!

      Διαγραφή
    4. Το μπλογκ το ξεκίνησα αρχικά ως κάτι άλλο στην πορεία μου προέκυψε ο ψυχαναλυτικός του χαρακτηρας και όντως βοηθάει το να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου...

      Σας ευχαριστώ και τις δύο για τα υποστηρικτικά σας λόγια!!

      Φιλιά

      Διαγραφή
  5. Xριστινάκι μου έχουμε περισσότερα κοινά από ότι φαντάζεσαι...Διάβαζα και κάθε γραμμή ήταν κάτι που έχω περάσει με εξαίρεση τη δοκιμασία του Θ.,εκεί ευτυχώς έχω περάσει τη δοκιμαστική περίοδο και όταν δεν πτοηθήκαμε και αντέξαμε παντρευτήκαμε,χαχαχα...εκτοτε εδώ και 10 χρόνια φτού να μη με ματιάσω,είναι το μόνο σημείο που δεν έχω προβλήματα...στο θέμα μας τώρα...με έχεις συγκινήσει πολύ σήμερα με αυτή την ανάρτηση,για λόγους που δε λέγονται εδώ.Εγώ κι αν είμαι κλειστή,κάτι που δεν δείχνω με τίποτα.Φιλάκια πάραυτα και αυτή η χρονιά κοριτσάρα μου να είναι μόνο ευτυχισμένες στιγμές για σένα...στο εύχομαι με όλη την ψυχή μου...σμούτς :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελικά είμαστε πολλές!! Συνήθως οι άνθρωποι που το παίζουν ανοιχτοί και άνετοι είναι αυτοί που είναι στρείδια!

      Καλή χρονιά παλιοκόριτσο , που πολύ αμφιβάλλω ότι είσαι...

      Διαγραφή
    2. Παλιοκόριτσο είμαι μόνο εκεί που πρέπει...για αυτό και δε με αλλάζει ο άντρας μου,χαχαχαχα...τι άλλο να σου πω για να καταλάβεις από πού βγήκε το παλιοκόριτσο εεεε???χαχαχαχα ;-)

      Διαγραφή
  6. Το ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που όταν βλέπουν κάποιον (έστω επιφανειακά) ήρεμο, θα τρέξουν να του ξεφορτώσουν τα δικά τους. Η δοκιμασία που περάσατε με τον Θ θα σας κάνει καλό, γιατί πλέον βλέπετε όλες τις πλευρές σας, και τις πολύ καλές και τις άσχημες. Η δική μου συμβουλή είναι να μην ζορίζεις τα πράγματα και να μη ζορίζεσαι ούτε εσύ. Αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου! Κάνε κάτι που σε ευχαριστεί! Επιβράβευσε τον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μας έκανε σίγουρ καλό γιατί δοκιμάσαμε την σχέση μας και είπαμε πράγματα που έπρεπε να έχουν ειπωθεί χρόνια πριν. Ελπίζω μόνο να μην μείνουν κατάλοιπα από αυτό τον έστω μικρό χωρισμό. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι τα γυαλί δύσκολα ξανακολλάει...

      Διαγραφή
  7. Σου εύχομαι από καρδιάς να έχεις ένα παραμυθένιο 2013, που θα είναι όπως το θες και όπως το ονειρεύεσαι.
    Εύχομαι επίσης τα προβλήματα να περιοριστούν και εσύ να νιώσεις ήρεμη και ευτυχισμένη. Μην νιώθεις περίεργα που ανοίχτηκες για όσα σκέφτεσαι και νιώθεις. Τα blog, δεν είναι μόνο για να γράφουμε περί ανέμων και υδάτων και να περνάει η ώρα, είναι για να βγάζουμε από μέσα μας σκέψεις που μας βαραίνουν και που αλλιώς δεν θα μοιραζόμασταν.
    Καλό βραδάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!!

      Είναι δύσκολο να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου και πολλές φορές φοβάμαι να το κάνω. Είναι βέβαια και άλλες φορές που η ανάγκη μου να γράψω καθοδηγεί από μόνη της τα δάχτυλα μου πάνω στο πληκτρολόγιο ή παλιότερα πάνω σε ένα τετράδιο.

      Διαγραφή
  8. Γενικώς όλοι είμαστε στα όρια μας τελευταία, με ανθρώπους τριγύρω μας να χάνουν δουλειές, να μιζεριάζουν και να επιζητούν κουράγιο.
    Αν σε βλέπουν δυνατό όλοι ζητάν την στήριξη σου, χωρίς βέβαια να μπορούν να καταλάβουν πως νοιώθεις μέσα σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι το κουλό της υπόθεσης. Να προσπαθείς να δείξεις ο δυνατός και όταν πια το καταφέρνεις και τους έχεις πείσει όλους, να λυγίζεις και να νευριάζεις.

      Διαγραφή
  9. χριστινάκι είχες καιρό να γράψεις και είχα αρχίσει να παθαίνω ένα στερητικό... όπως πάντα λες τρομερά σοβαρά πράγματα με πολύ απλό τρόπο, γι αυτό και σε λατρεύω! (χωρίς παρεξηγηση Θουκυδίδη, Θαλή, Θεολόγε κλπ, έτσι;)
    χτυπάς με ένα βέλος δηάνα άπειρους που νιώθουν το ίδιο, εις εκ των οποίων και εγώ...εγώ δεν δίνω ποτέ συμβουλές, μου φαίνονται μαλακίες όλα, απλά live your life, no matter what they say!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα καιρό να γράψω γιατί διακόπαρα!!

      Μου αρέσει το μότο σου.

      Διαγραφή
  10. Χριστινάκι, σου εύχομαι από καρδιάς να έχεις μία υπέροχη νέα χρονιά, γεμάτη υγεία, κέφι και διάθεση για ζωή και πολλές θετικές σκέψεις. Αισθανόμαστε όπως σκεφτόμαστε για αυτό και εσύ προσπάθησε να βλέπεις την θετική πλευρά των πραγμάτων. Προσπάθησε να γίνεις "νάνος των φόβων σου και γίγαντας των ονείρων σου" όπως λέει μία αγαπημένη φίλη blogger, η ΚαΠα.

    Θα σου πω και κάτι αστείο (και παράλληλα σοβαρό) που διάβασα κάπου: Blogging is cheaper than therapy. Οπότε keep blogging και όποτε αισθάνεσαι την ανάγκη να γκρεμίσεις αυτό το τόίχος που υψώνεις μπροστά σου, κάνε το ελεύθερα. Όπως πολύ σωστά γράφει και η Stickland, "εμείς δεν είμαστε εδώ να σε κρίνουμε". Απλά και μόνο, ακόμη και αν εμείς δεν πούμε/ γράψουμε τίποτα, το να τα βγάζεις από μέσα σου, να τα εξωτερικεύεις, είναι και αυτό μία μορφή λύτρωσης.

    Σου στέλνω τα φιλιά μου και πολλή θετική ενέργεια! xxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!! Το ξέρω ότι κανείς εδώ δε θα με κρίνει. Η και να με κρίνει θα με ενοχλήσει λιγότερο από τον πραγματικό κόσμο. Γι αυτό και είναι πιο ευκολο να ανοιχτώ μέσω του μπλοκ. Είναι σαν να μιλάω σε μια άγνωστη στο τρένο. (το έχω κάνει άπειρες φορές).

      Αυτό που λέει η ΚαΠα είναι απολύτως σωστό. Οποτε έκανα μαυρες σκέψεις αυτόματα χάλαγε και η ψυχολογία μου μετά!!

      Φιλιά και σου επιστρέφω πίσω τη διπλάσια θετική ενέργεια!

      Διαγραφή
  11. Πόσο μου θυμίζεις εμένα, πραγματικά.. Πάντα μάζευα, μάζευα μέσα μου πολλά, τα άντεχα, υπόμενα, μέχρι να έρθει το μεγάλο ξέσπασμα! Μυαλό δεν έβαλα ποτέ. Πάλι τα ίδια κάνω. Και ενώ ξέρω πως έτσι κάνουμε κακό στον εαυτό μας δε μπορώ να το αλλάξω.. ίσως το Blogging να είναι ένας τρόπος να μας βοηθήσει να εξωτερικεύσουμε όλα όσα κρύβουμε μέσα μας.. Σου εύχομαι να σου συμβεί ότι καλύτερο το 2013 και προπαντώς να έχεις καθαρό μυαλό, να σκέφτεσαι θετικά και με αγάπη για να εισπράξεις θετική ενέργεια και αγάπη! :) Μην ανησυχείς, όλα καλά θα πάνε στο τέλος. Και αφού έχεις ξεκαθαρίσει κάποια πράγματα με τους γύρω σου ακόμη καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό είναι το κακό . Οτι και εγώ λέω ότι θα αρχίσω να μιλάω και να λέω τι με πειράζει αλλά πάλι μέσα μου τα κρατάω. Σκέφτομαι να μην στεναχωρήσω ή προσβάλλω τον άλλον και μετά λέω άντε ξέχασε το πάει πέρασε. Αλλά με αυτόν τον τρόπο κάνουμε κακό στον εαυτό μας!Που θα πάει αφού δε καταστράφηκε ο κόσμος το 2012 μπορεί να μάθουμε και εμείς να μιλάμε!

      Διαγραφή