Δευτέρα 25 Ιουνίου 2012

Οι βαρετές Κυριακές, ο Ίκαρος και η προπαίδεια.

(Ο τίτλος προέρχεται από το πρώτο κεφάλαιο του αγαπημένου μου παιδικού βιβλίου " Το Καπλάνι της Βιτρίνας", Ζωρζ Σαρή)


Τι ζέστη ειναι αυτή? Ψηνόμαστε για τα καλά! Τόσο πολύ που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα που δεν προϋποθέτει την ύπαρξη κλιματιστικού!

Το Σάββατο πήγαμε για μπάνιο στη Χαλκίδα. Μου αρέσει πολύ αυτή η πολή. Νομίζω ότι θα έμενα μόνιμα άνετα. Έχει όλα τα καλά της επαρχίας συν το ότι είναι τόσο κοντά στην Αθήνα που είναι σαν να ζεις σε αυτήν. Γιατί εντάξει μπορεί να τη βρίζω τώρα την Αθήνα αλλά μη ξεχνάμε ότι κάποτε- φοιτητική ζωή- την αγάπησα παράφορα... Και τώρα την αγαπώ , απλά τώρα είναι έρωτας που πάλιωσε!

Στη Χαλκίδα συνάντησα δυο από τους καλούς μου φίλους, που έχουν μετακομίσει μόνιμα εκεί, έτσι κουβέντα στη κουβέντα κάτσαμε 7 ώρες στον ήλιο και δε το κατάλαβα καθόλου. Ευτυχώς φρόντιζα να βάζω αντηλιακό γιατί αλλιώς τώρα θα ήμουν σαν τον αστακό! Το πόσο μου έχουν λείψει οι φίλοι μου το έχω αναλύσει και εδώ. Βέβαια οι συζητήσεις αλλάξανε, πλέον δε κουβεντιάζουμε για το πως ονομάστηκε το νέο μαγαζί στη παραλιακή αλλά το αν σε πληρώνουν στη δουλειά, αν απολύσανε τον τάδε κτλ. Δυστυχώς και στις δυο παραπάνω ερωτήσεις οι απαντήσεις δεν είναι θετικές. Και άλλος ένας φίλος μου βρίσκεται χωρίς δουλειά και μέχρι τέλος του μήνα μάλλον θα προστεθούν και άλλοι δύο στο κλαμπ των ανέργων! Είμαστε η καταραμένη γενιά των κάτω των 30 βλέπεις. Εύκολος στόχος. Εσύ δεν έχεις οικογένεια και παιδιά οπότε τον πούλο! Νιώθω τυχερή που έχω ακόμα δουλειά και ακόμα πιο τυχερή που έχω καταπληκτικό εργοδότη. Άσχετα αν μερικές φορές γκρινιάζω. Μετά κοιτάζω τριγύρω μου και συνέρχομαι. Αν και ο καθένας θέλει το καλύτερο για τον εαυτό του και προσπαθεί για αυτό.

Μετά τη Χαλκίδα γυρίζοντας σπίτι ένιωθα πτώμα τόσο που κοιμήθηκα δυο ώρες με τα αλάτια.. Μετά ξύπνησα έκανα μπάνιο και......ξανακοιμήθηκα!! Μάταια προσπαθούσε ο Θ να με ξυπνήσει για να βγούμε, τελικά είδε και απόειδε και βγήκε μόνος του. Πήγε και αυτός λοιπόν σε ένα σπίτι όπου και εκεί μιλούσαν για τη κρίση , για το ότι δε βγαίνουν πια και το ότι σκέφτονται να γυρίσουν πίσω στις πόλεις απ' όπου κατάγονται! Αλλο ένα ευχάριστο Σαββατόβραδο για τον Θ! Πάλι καλά που κοιμήθηκα....

Τη Κυριακή  φάγαμε pancakes για πρωινό, ο Θ απορρούσε γιατί τα λέω pancakes ενώ ολοφάνερα ήταν τηγανίτες... Τι μπανάλ τύπος.....Oh mon dieu! Και μετά αρράξαμε και δε κάναμε τίποτα μέχρι το βράδυ. Το βράδυ είχαμε τρεις επιλογές ή να πάμε θερινό σινεμά ή να πάμε για ποτό ή να πάμε για ποδηλατάδα. Τελικά νίκησε η τεμπελιά μου και καθήσαμε για τσίπουρο στο μπαλκόνι. Εκεί πάνω σε συζητήσεις σχετικά με τα παλιά με ρωτάει ο Θ "πες μου πέντε πολύ ευτυχισμένες στιγμές από τα παιδικά σου χρόνια". Κόλλησα. "Δε θυμάμαι" του λέω. "Πως είναι δυνατόν;" μου απαντάει. Και όμως μου πήρε χρόνο για να απαντήσω. Δυστυχώς δεν έχω πολλές μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια. Τα γεγονότα ,και ειδικά τα ευχάριστα, μοιάζουν με πολύ μακρινά θολά όνειρα. Ίσως και αυτός είναι ο λόγος που πάντα κράταγα ημερολόγιο , για να θυμάμαι πράγματα τα οποία ήξερα ότι θα ξεχάσω. Ναι είχα ευτυχισμένες στιγμές αλλά τις top 5 μου ήταν πολύ δύσκολο να τις ξεχωρίσω. Τελικά τα κατάφερα:

1. Τη μέρα που γεννήθηκε ο μικρός μου αδερφός. Θυμάμαι τη χαρά του πατέρα μου όταν ήρθε να μας πάρει από το σχολείο.Την αδερφή μου που χοροπηδούσε πάνω του.Εγώ ήμουν πρώτη δημοτικού και η αδερφή μου μου έμοιαζε πολυυυύ μεγάλη (έκτη δημοτικού) για να χοροπηδάει πάνω σε ανθρώπους.
2. Μία πρωτομαγιά. Δε θυμάμαι έτος μόνο εμάς σε ένα λιβάδι, με τις ξαδέρφες μου να τρέχουμε μέσα στα λουλούδια. Να τι θέλουν τα παιδιά!
3. Κάτι Σαββατόβραδα που ερχόταν η αγαπημένη μου ξαδέρφη σπίτι και εγώ την έκρυβα στη ντουλάπα για να τη ξεχάσουν φεύγοντας οι γονείς της και να κοιμηθεί σε εμάς! Έπιανε μερικές φορές..
4. Το πάρκο που πηγαίναμε μετά το σχολείο με τις φίλες μου. Κάποιος μας είχε πει ότι εκεί πάνε οι σατανιστές και εμεις το θεωρούσαμε ύψιστη επίδειξη θάρρους το ότι πηγαίναμε εκεί! Μια φορά συναντήσαμε ένα άνθρωπο με μια μαύρη σακούλα που στο τότε δικό μας το μυαλό ισούταν με μια μαύρη σακούλα γεμάτη ανθρώπινα κόκκαλα. Ούτε θυμάμαι πως φύγαμε απο εκεί!Κουβάρια!!!!
5. Το παιχνίδι με τα playmobil με τα αδέρφια μου που πάντα φρόντιζε ο μεγάλος μου αδερφός να το μετατρέπει σε πόλεμο μεταξύ καλών και κακών playmobil. "Ναι αλλά θα παίξουμε ειρηνικα" κάναμε εμείς την εξήγηση πριν ξεκινήσει το παιχνίδι. Έλα όμως που πάντα κάτι συνέβαινε, συνήθως μας τη πέφτανε Ινδιάνοι, και ο πόλεμος δεν αργούσε να ξεσπάσει.. Το παιχνίδι τελείωνε συνήθως με τη λέξη κλειδί της αδερφής μου "βαρέθηκα". Μα πώς γίνεται να βαριέσαι το παιχνίδι?? Αδιανόητο μου φαινόταν...

Αλήθεια εσείς θυμάστε εύκολα τις πέντε πιο ευτυχισμένες στιγμές των παιδικών σας χρόνων?

Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012

Ηλεκτρονικό Φαρμακείο

Το blog μου όπως έχετε ήδη καταλάβει είναι λίγο από όλα... Όταν το πρωτοέφτιαξα ο blogger μου πρότεινε να διαλέξω ένα θέμα έτσι ώστε να με βρίσκουν πιο εύκολα οι αναγνώστες. Αντ' αυτού εγώ  αποφάσισα να  γράφω ότι μου κατεβαίνει κάθε φορά.

Σήμερα λοιπόν μου ήρθε να μιλήσω για καλλυντικά. Οχι δε θα σας πω ποια χρησιμοποιώ και ποια είναι τα καλύτερα. Είμαι πολύ ερασιτέχνης στο μακιγιάζ. Αλλά θα πω για ένα ηλεκτρονικό φαρμακείο το οποίο έχει όλα τα φαρμακευτικά καλλυντικά σε πολύ καλύτερες τιμές από ότι στα Hondos, Sephora ή στα αντίστοιχα φαρμακεία.

Εγώ αγοράζω μέικ απ και κρέμες της La Roche Posse και εκεί τα έχω βρει πραγματικά φθηνότερα . Ρίξτε μια ματιά και αποφασίζετε μόνοι σας.

http://www.pharmacy4u.gr/
Price incl. VAT: 8.93€

Έχει ότι έχει ένα κανονικό φαρμακείο από προϊόντα που δε χρειάζονται συνταγογράφηση. Η έδρα τους είναι στη Πάτρα και τα στέλνουν σε όλη την Ελλάδα δωρεάν για παραγγελία πάνω από 29€. Τη πρώτη φορά που παρήγγειλα μου τα φέραν μέσα σε δυο μέρες τη δεύτερη καθυστερήσαν γύρω στις 10 μέρες λόγω ενός προβλήματος στην αποθήκη.

Αρκετά συχνά έχει και προσφορές. Παρήγγειλα αντηλιακό της ROC με 50 δείκτη προστασίας με 6€!!

Υπάρχουν και άλλα ηλεκτρονικά φαρμακεία αλλά δεν έχω παραγγείλει ποτέ. Εάν ξέρετε κάποιο, που να είναι φθηνότερο, να κάνει προσφορές και άλλα τέτοια χαριτωμένα μη διαστάσετε να το μοιραστείτε μαζί μας!!More than welcome!!!



Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

Coming soon : Ρώμη-Φλωρεντία!!


Ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτυ μας! λαλαλαλα

Το καλό με το να δουλεύει και να διαβάζει πολλές ώρες ο φίλος σου είναι ότι αρκετά συχνά έχει συνέδρια! Το μοναδικό καλό, γιατί κατά τα άλλα είναι σπάσιμο νεύρων. Παλιότερα είχε πιο συχνά ταξίδια, τώρα λιγότερα, βλέπε κρίση. Παρόλα αυτά πέρασε πρόταση του για συνέδριο στη Ρώμη και σιγά που δε θα πήγαινα μαζί...Για κάτι τέτοια ζω εγώ.

Ρώμη είχα ξαναπάει και παλιότερα, όταν έκανε μεταπτυχιακό εκεί ένα φίλος μου. Δε ξέρω τι σκεφτόμουνα  τότε και είχα πάει μόνο για 6 μέρες; Τώρα που το σκέφτομαι έπρεπε να έχω πάει να του κατσικωθώ για κανά μήνα.. Αλλά που μυαλό τότε! Εντωμεταξύ ήμουν και η τελευταία από τους φίλους του που τον επισκέφτηκε και ο κακομοίρης είχε πήξει να πηγαίνει στα αξιοθέατα. Βαριόταν τόσο πολύ που με πήγαινε απ'έξω και έβρισκε ένα σορό δικαιολογίες για να μην μπούμε μέσα. Το κολοσσαίο είναι μούφα μέσα , δεν αξίζει να μπεις. Απ' έξω φαίνεται καλύτερα μου έλεγε. Το είδα και εγώ το κολοσσαίο απ' έξω. Στο Βατικανό με τα χίλια ζόρια τον έσυρα. Σε αυτό όμως το έρμο το Πάνθεον δε με ήθελε καθόλου. Κάθε μέρα του έλεγα αύριο να πάμε στο Πάνθεον. Ναι, ναι απο εκεί περνάμε μου έλεγε. Και όντως από εκεί περνάγαμε απλά τη μία μέρα  είχε πολύ κόσμο , την άλλη πείναγε, την επομένη περνάγαμε τόσο αργά που είχε κλείσει! Το είδα λοιπόν και αυτό απ'έξω.

Όλα και όλα όμως τη νυχτερινή ζωή της Ρώμης την έμαθα απ' έξω και ανακατωτά! Πρώτη φορά πήγα σε κλάμπ στο εξωτερικό, συνήθως είμαι τόσο πτώμα από το περπάτημα όλη μέρα που το βράδυ κοιμάμαι από τις 11. Ε λοιπόν οι Ιταλοί δε λένε όπως εμείς να βγούμε για ένα ποτό, αλλά λένε πάμε να χορέψουμε (andare a ballare  ή κάτι τέτοιο). Και όντως χορεύουνε. Τους φαινόταν εξωγήινο το γεγονός ότι κράταγα ένα ποτό όλο το βράδυ. Αυτοί το πίνουν σε 5' και μετά αρχίζει ο χορός. Λες και ήμουν σε video clip της Rihanna. Τέτοιο χορό δεν έχουν δει τα Αθηναικά clubs ούτε από τις χορεύτριες πάνω στη μπάρα! 

Όμορφος λαός οι Ιταλοί, και πολύ περιποιημένοι. Αυτό που μου είχε κάνει εξαιρετική εντύπωση ήταν οι άντρες. Ήταν τόσο κομψοί σε σχέση με τους δικούς μας- sorry guys. Αλλά από αγγλικά τα βασικά, you beautiful ragazza, άντε να συνεννοηθείς. Τις γυναίκες τις περίμενα πιο όμορφες. Η πιο όμορφη κοπέλα που είδα στη Ρώμη αποδείχθηκε Ελληνίδα...Πάντως μοιάζουμε πάρα πολύ σα λαοί, una fatsa una ratsa!

Μπορεί εγώ να έχω ξαναπάει Ρώμη αλλά ο Θ δεν έχει ξαναπάει. Οπότε θέλω να το βλέπω σαν έναν καινούριο προορισμό. Άσε που πιστεύω ότι θα είναι τελείως διαφορετικά τώρα. Άλλο να πας με γκόμενο και άλλο με τον κολλητό σου και τα μυαλά πάνω από το κεφάλι!

Ρώμη θα μείνουμε 6 μέρες , μετά θα πάρουμε τον ιταλικό "ΟΣΕ" και θα πεταχτούμε Φλωρεντία για δύο μέρες. Φλωρεντία-Ρώμη είναι 1,30 ώρα με το γρήγορο τρένο και το εισητήριο είναι 77€ πήγαινε-έλα! Από Φλωρεντία δεν έχει απευθείας πτήση για Αθήνα οπότε αναγκαστικά επιστρέφεις Ρώμη. Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι μου φαίνονται λίγες οι δύο μέρες στη Φλωρεντία- στην ουσία μια διανυκτέρευση- αλλά δε μας (μου)  βγαίνουν οι μέρες άδειας για παραπάνω. Έχω αποφασίσει στη Φλωρεντία να μην επισκεφτούμε μουσεία αλλά να χαρούμε απλά τη πόλη. Να φάμε , να πιούμε κρασί και να πάρουμε μια γεύση από Τοσκάνη. Ε το πολύ πολύ αν δούμε ότι δε μας έφτασε, ξαναπάμε!!!χιχιχι

Προς το παρόν συλλέγω πληροφορίες. Πού έχει το καλύτερο παγωτό. Πού έχει τη καλύτερη πίτσα. Πού να βγούμε βράδυ. Πού να ψωνίσουμε, θα έχουν και εκπτώσεις όταν πάμε! Ωχ ποιος μαζεύει τον Θ. Δε σας έχω ενημερώσει σχετικά αλλά εμείς είμαστε από τα αντίθετα ζευγάρια. Που ο άντρας είναι μέσα στο δοκιμαστήριο και εγώ ψάχνω καναπέ να καθήσω! Φίλοι άντρες σας νιώθω...Εντάξει μου αρέσει και εμένα να ψωνίζω αλλά πάω πάντα μόνη μου και πάντω αποφασίζω σχεδόν αμέσως τι θέλω. Μπορεί να αγοράσω κάτι χωρίς καν να το δοκιμάσω. Από την άλλη ο Θ μπορεί να βγάζει και να βάζει δυο μπλουζάκια για μισή ώρα μέχρι να αποφασίσει πως τελικά θα τα πάρει και τα δυο! Τράτζικ....


Τρίτη 19 Ιουνίου 2012

Κουλά όνειρα

Τι σημαίνει άραγε αν ονειρεύεσαι συνεχώς έναν πρώην σου με τον οποίο είχες χωρίσει πριν από τέσσερα χρόνια, δεν είχες στεναχωρηθεί καθόλου όταν χωρίσατε και δεν τον είχες ξανασκεφτεί ΠΟΤΕ μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια?

Μάλλον ότι είσαι του γιατρού....

Όταν μάλιστα τον ψάχνεις και στο facebook (και για καλή σου τύχη δε τον βρίσκεις) τότε μάλλον είσαι τελειωμένη υπόθεση!

Ας δεχτούμε απλά ότι είναι προγαμιαίο άγχος. Το οποίο επείδη με (μας) έπιασε για τα καλά αποφασίσαμε να αναβάλλουμε τον γάμο για του χρόνου...

Μικροί είμαστε ακόμα βρε!!

Σε μια πρόχειρη αναζήτηση στο internet βρήκα άρθρα για το προγαμιαίο άγχος που πιάνει τους άντρες. Ότι τι δηλαδή, εμείς δεν είμαστε άνθρωποι? Δεν μπορούμε να φρικάρουμε ? Πρέπει δηλαδή όλες οι γυναίκες να σχεδιάζουμε το νυφικό μας από τα τέσσερα μας?

Ουφ!

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2012

Ψώνια από το Dorothy Perkins

Ένα από τα καλά του ότι παραμένουμε στο ευρώ είναι ότι μπορούμε να ψωνίζουμε ακόμα από το εξωτερικό.

Εγώ πρόσφατα άρχισα το e-shopping αλλά μπορώ να πω ότι είμαι κατενθουσιασμένη. Ναι ξέρω ότι πρέπει να στηρίζουμε την ελληνική αγορά αλλά τι γίνεται όταν βλέπουμε ότι η ελληνική αγορά μας κατακλέβει. Ο Θ αγόρασε παπούτσια και μπλουζάκια Fred Perry στη μισή τιμή από ότι τα βρίσκουμε στα εμπορικά στην ελλάδα. Εγώ δε ψωνίζω τόσο φιρμάτα οπότε δε με ενδιαφέρουν και τα εν λόγω εμπορικά.

 Στα περισσότερα sites και blogs αναφέρονται πολύ στο asos.com για γυναικεία ρούχα. Εγώ έχω αγαπήσει το http://www.dorothyperkins.com. . Έχει απίστευτα φορέματα κυρίως για πιο καλές εμφανίσεις. Το φόρεμα που φορούσα όταν έγινα νονά το πήρα από εκεί καθώς και η αδερφή μου όταν βάφτιζε τον μπέμπη της. Ενώ μετανιώνω ακόμα για τα 300€ που έσκασα για το κουμπαροφόρεμα μου όταν έγινα κουμπάρα στο γάμο της φίλης μου. Ναι το καλό ντύσιμο είναι ακριβό αλλά αξίζει να δίνουμε τόσα χρήματα για ρούχα που θα φορέσουμε μία, άντε δύο, φορές;

Dorothy Perkins 45£


Οι τιμές είναι πολύ καλές , σε επίπεδο zara, και το κυριότερο δε κινδυνεύεις να βρεθείς με το ίδιο φόρεμα με κάποια άλλη.

Dorothy Perkins 39,50£
Αρκετά συχνά μέσα στο χρόνο κάνουν εκπτώσεις μέχρι και 70%. Επιπλέον συμφέρει να εγγραφείς στο newsletter για να λαμβάνεις κωδικους για free delivery. Τα έξοδα αποστολής δεν είναι πολλά έτσι και αλλιώς , είναι 6£.

Dorothy Perkins 49£
 Τα νούμερα τους εμένα μου κάθονται πολύ καλά. Αρκεί να μετρηθείς και να δεις που ανήκεις στο size guide τους. Εγώ που εδώ φοράω 36 εκεί είμαι στο 10.

Dorothy Perkins 28£
Για τυχόν επιστροφές προϊόντων πληρώνεις τα έξοδα αποστολής και επιστρέφεις ότι δε θέλεις μέσα στον ειδικό φάκελο. Αργούν  βέβαια κανα 15νθήμερο να σου επιστρέψουν τα χρήματα.

Dorothy Perkins 25£
Tέλος η ποιότητα των ρούχων είναι πάρα πολύ καλή. Αυτό δε το λέω μόνο εγώ , που είμαι και η πλέον άσχετη, αλλά και η μοδίστρα που της πήγα το ένα για μικροδιορθώσεις είπε ότι είναι καλοραμμένα.


Μη φοβηθείτε να το δοκιμάσετε..Καλά ψώνια!


Back to reality...

Κοινώς τέρμα το διάλειμμα τα κεφάλια μέσα!

Το Πεμπτοπαρασκευοσαβαττοκύριακο είχα φύγει από Αθήνα για να πάω να ψηφίσω. Έφυγα με βαριά καρδιά και γυρισα ανάλαφρη σαν πουλάκι!! Όχι, δεν ήταν λόγω του αποτελέσματος των εκλογών.

Απλά πέρασα ένα ΠΠΣΚ κοντά σε αγαπημένους μου ανθρώπους, κοντά στη φύση και χωρίς να ανοίξω καθόλου τηλεόραση!! Καλά οκ το παραδέχομαι , είδα την εκπομπή του Παρλιάρου για το πως γίνεται το frozen yogurt αλλά ως εκεί. Έτσι γλίτωσα τη καταστροφολογία των ΜΜΕ, τη κατάθλιψη και τις θερμίδες καθώς για άλλη μια φορά ο Παρλιάρος έβαλε κρέμα γάλακτος και εγώ έχω αποφασίσει πως δε θα κάνω συνταγές που την περιέχουν.

Βρήκα όμως μια συνταγή για  frozen yogurt χωρίς κρέμα γάλακτος. Τη συνταγή τη βρήκα στο http://www.sintagespareas.gr/sintages/frozen-yoghurt.html και δεν την έχω δοκιμάσει ακόμα.. Είναι στα προσεχώς και τη παραθέτω αυτούσια.

ΥΛΙΚΑ:
  • 700 γρ. γιαούρτι πλήρες (όχι light!)
  • 200-250 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
  • 2-3 βανίλιες
ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
  1. Σ'ένα μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί μέχρι να λιώσει τελείως η ζάχαρη (δοκιμάζουμε μ'ένα κουτάλι για να βεβαιωθούμε).
  2. Ρίχνουμε το μείγμα στην παγωτομηχανή ή βάζουμε κατευθείαν στην κατάψυξη και βγάζουμε κάθε 1/2 με 1 ώρα για 4-5 φορές και ανακατεύουμε ζωηρά για να αφρατέψει.

Τώρα εγώ παγωτό μπορεί να μην έφαγα κατάφερα όμως να κρυώσω.. Έτσι βήχω και φταρνίζομαι μέσα στο κατακαλόκαιρο. Σήμερα ήπια ζεστό καφέ και προβλέπεται να συνεχίσω με τσάι. Όχι ice tea και φλωριές..Κανονικό τσαγάκι του βουνού, μπορεί να βάλω και μέλι για τρελά χειμωνιάτικα κέφια.





Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

Μπορείς να με λες και Κασσάνδρα.


Γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος. Τον τελευταίο καιρό όμως τα βλέπω όλα μαύρα. Δε μιλάω για την προσωπική μου ζωή αλλά για την κατάσταση του τόπου. Φοβάμαι! Φοβάμαι για όλα αυτά που ίσως κληθούμε να αντιμετωπίσουμε και το πόσο ανέτοιμοι είμαστε για όλα αυτά.
 
Την έξοδο από το Ευρώ εγώ πλέον την βλέπω μπροστά μας. Οι περισσότεροι από τους γύρω μου λένε ότι δε θα μας αφήσουν να βουλιάξουμε. Ότι έτσι θα τους παρασύρουμε μαζί στον πάτο. Δε το πιστεύω! Άντε το πολύ-πολύ να πιούνε λίγο νερό! Εμείς όμως θα πνιγούμε.

Όλα αυτά σκεφτόμουνα όταν τη Δευτέρα άνοιξα τηλεόραση και έπεσα πάνω στην εκπομπή της Χούκλη για την επιστροφή στη δραχμή. Προσπαθούν αν μας τρομάξουνε λέει ο Θ, ή να μας προετοιμάσουνε λέω εγώ. Και αν το σκεφτείτε πριν κόψουν τα δώρα λέγανε ότι δε θα τα κόψουν , πριν ρίξουν τους μισθούς λέγανε ότι δε θα τους ρίξουν. Γενικά ότι συζητιέται μετά από λίγο καιρό γίνεται. Ε και τώρα συζητιέται πολύ η επιστροφή στη δραχμή.

Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που λένε ότι με τη δραχμή θα είμαστε καλύτερα ότι δε βγαίνει άλλο έτσι, με εκβιασμούς για την κάθε δόση και συνεχώς νέα μέτρα. Ότι θα πιάσουμε πάτο αλλά μετά θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε. Ότι θα μάθουμε να καταναλώνουμε τα δικά μας προϊόντα, ότι θα τρώμε τις δικές μας πατάτες και όχι αυτές τις Αιγύπτου. Ότι η οικονομία μας θα ξαναγίνει ανταγωνιστική. Εγώ βέβαια δε τα πιστεύω αυτά. Θεωρώ ότι η Ελλάδα δε μπορεί και δε πρέπει να απομονωθεί οικονομικά. Είμαστε αδύναμοι. Ναι έχουμε ντομάτες και ελιές αλλά δεν έχουμε τρακτέρ. Ναι το Αιγαίο μας έχει πετρέλαιο αλλά θα το ρουφήξουμε με καλαμάκια για να το βγάλουμε?

Αγχώνομαι! Για τις οικονομίες μιας ζωής που έχουν οι γονείς μου στην άκρη, για να μας βοηθήσουν να φτιάξουμε σπίτια και να παντρευτούμε, και τις βλέπω να κινδυνεύουν. Αγχώνομαι για τον αδερφό μου που θα πάει φαντάρος σε αυτή την εποχή που ακροδεξιοί χτυπούν μετανάστες και «κουμούνια»(πόσο καιρό είχα να την ακούσω αυτή τη λέξη και τι άσχημους συνειρμούς που φέρνει). Στεναχωριέμαι για τα ανιψάκια μου που θα μεγαλώσουν δύσκολα. Εξοργίζομαι με όλους αυτούς που έχουν βγάλει τα χρήματα τους έξω και τώρα περιμένουν σαν αρπαχτικά να χρεοκοπήσουμε για να τα τριπλασιάσουν σε μια νύχτα.

Χθες έβλεπα ειδήσεις και αντί να συζητάνε το πώς ο καθένας έχει σκοπό να βγάλει τη χώρα από τη κρίση, τσακωνότανε ο εκπρόσωπος της Ν.Δ με αυτόν του ΣΥΡΙΖΑ για το αν τον Δεκέμβρη του 2008 είχαν γράψει στο site του ΣΥΡΙΖΑ υβριστικά κάλαντα για την αστυνομία. Ποιος χέστηκε ρε παιδιά? Εδώ έχει αρπάξει φωτιά ο κώλος μας. Προσπαθούν με παλαιωμένες πολιτικές να κερδίσουν τον κόσμο. Την αλήθεια θέλει ο κόσμος. Την επομένη των εκλογών όποιος και να βγει δε θα υπάρχει κερδισμένος. Είμαστε όλοι χαμένοι από χέρι. Ας το αντιληφθούμε για να το αντιμετωπίσουμε. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν και οι μηχανές που κόβουν λεφτά και τα μοιράζουν στον κόσμο δυστυχώς δημιουργούν πληθωρισμό.

Συγνώμη που σας μαύρισα τη ψυχή αλλά έτσι αισθάνομαι. Σαν Κασσάνδρα!